RYBACKIE LIMITY

RYBACKIE LIMITY

22 października ministrowie odpowiedzialni za rybołówstwo w państwach członkowskich Unii Europejskiej spotykają się w Luksemburgu, aby ustalić maksymalne dopuszczalne połowy ( Total Allowable Catches ) oraz dopuszczalną ilość dni wykorzystywanych do połowów w roku 2016 przez rybaków na Morzu Bałtyckim. Ministrowie zostaną poinformowani o propozycji przedstawionej w tych sprawach przez Komisję Europejską jak i Międzynarodową Radę Badań Morza. Międzynarodowa Organizacja Rybacka LIFE chce, aby Unia Europejska podjęła decyzję o połowach i limitach na bazie opinii ICES. Bałtyk boryka się z wieloma problemami, a na jego obszarze prowadzone są intensywne połowy. Po stronie ministrów leży odpowiedzialność, by podjąć decyzję o tym, jakie środki należy wprowadzić, aby złagodzić skutki oraz zapobiegać dalszemu przełowieniu. Ciąży na nich duża odpowiedzialność, aby wdrożone środki przyniosły oczekiwane efekty w postaci odbudowy wszystkich zasobów rybnych. Nowa Wspólna Polityka Rybołówstwa (WPRyb) przyjęta w 2013 r. i realizowana od roku 2014 kładzie duży nacisk na prowadzenie połowów w sposób zrównoważony uwzględniając aspekty środowiskowe, społeczne oraz ekonomiczne, „aby działalność połowowa w zakresie akwakultury była zrównoważona środowiskowo w perspektywie długoterminowej oraz zarządzana w sposób spójny z celami w zakresie osiągania korzyści ekonomicznych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia oraz przyczyniania się do dostępności dostaw żywności” – art. 2 WPRyb. WPRyb wymaga również,aby przy przydzielaniu uprawnień do połowów dostępnych państwom członkowskim, państwa członkowskie stosowały przejrzyste i obiektywne kryteria, między innymi kryteria o charakterze środowiskowym, społecznym i ekonomicznym. Wskazuje również, że powinny by używane zachęty dla rybołówstwa prowadzonego przy użyciu technik o niskim wpływie na środowisko – art. 17 WPRyb Dorsz jest jednym z najważniejszych gatunków dla rybaków ze względu na jego walory odżywcze i wartość handlową. Dwa stada dorsza, zachodnie i wschodnim są niepokojąco przełowione i w słabej kondycji. Dorsz w Bałtyku poławiany jest w czasie połowów rekreacyjnych oraz komercyjnych głównie w celach konsumpcji, ale też jako przyłów sprzedawany jest w celu produkcji karmy dla zwierząt. Szprot i śledź, które stanowią bazę pokarmową dorsza, są również silnie odławiane na paszę. Te połowy szczególnie przemysłowe w celach produkcji paszy mają negatywny wpływ na reprodukcję, wzrost oraz przeżywalność dorsza. 20 lat wcześniej wyładunki dorsza były 3-4 razy większe niż obecnie.   W czasie spotkania zorganizowanego pod patronatem Low Impact Fisheres of Europe Platform ( LIFE) 28. sierpnia w Ustce rybacy poławiających na małą skalę z akwenu Morza Bałtyckiego podkreślili potrzebę bardziej efektywnego zarządzania opartego na długotrwałym a nie krótkotrwałym zysku. Związane jest to ze  złą sytuacją zasobów ryb w Bałtyku.   Rybacy chcą, aby osoby decydujące podążały zgonie z opinią ICES, kiedy będą decydować o przyszłorocznych całkowitych dopuszczalnych połowach (TACs). Wezwali również do przeglądu rybołówstwa prowadzącego połowy na mączkę rybną ze względu na jego duży negatywny wpływ na cały ekosystem. Wskazali również drogę, jaką należy podążać w celu zmniejszenia bezpośredniego wpływu połowów przemysłowych na reprodukcję oraz rekrutację dorsza.

Hubert Bierndgarski

MARYNARSKI FISKUS

W dalszym ciągu wśród niektórych polskich marynarzy pokutuje błędne przekonanie, iż praca najemna na statkach eksploatowanych przez armatorów/pracodawców posiadających faktyczne zarządy w tzw. „rajach podatkowych” (np. Hongkong, Bahrajn, Monako, Liberia etc.) skutkuje dla nich brakiem powstania obowiązku podatkowego w Polsce. Niestety z uwagi na fakty, iż kraje/terytoria te są szczególnymi reżimami prawno-podatkowymi, w których funkcjonują liczne regulacje mające umożliwić podatnikom uzyskującym dochody lub zyski z tych krajów jak najniższe obciążenia podatkowe tzw. zachęty podatkowe, polski fiskus na przestrzeni ostatnich lat zwrócił szczególną uwagę na te terytoria. Zaczęto zawierać liczne umowy o wymianie informacji podatkowej i unikaniu podwójnego opodatkowania, które znacząco skróciły tę listę m.in. usunięto z omawianej listy rajów podatkowych Wyspę Man, Wyspę Jersey i Wyspę Guernsey. Niestety w dalszym ciągu kraje/terytoria rozpoznawane przez polski system podatkowym jako raje podatkowe są dla polskich marynarzy bardzo niekorzystne i skutkują każdorazowo obowiązkiem rozliczenia podatkowego w Polsce dochodów uzyskanych ze źródeł położonych na tych terytoriach.

  1. Nowa lista rajów podatkowych

Dnia 4 maja 2015 r. w Dzienniku Ustaw ogłoszono Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie określenia krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W nowym Rozporządzeniu usunięto kolejnych 6 krajów i terytoriów z listy “rajów podatkowych” tj.: Belize, Bermudy, Gibraltar, Kajmany, Montserrat, oraz Turks i Caicos. Obecnie lista „rajów podatkowych” niekorzystnych podatkowo dla marynarzy (pełne opodatkowanie w Polsce bez możliwości skorzystania z ulgi abolicyjnej) kształtuje się następująco: 1) Księstwo Andory; 2) Anguilla – Terytorium Zamorskie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej; 3) Antigua i Barbuda; 4) Saint-Maarten, Curacao – kraje wchodzące w skład Królestwa Niderlandów; 5) Wspólnota Bahamów; 6) Królestwo Bahrajnu; 7) Barbados; 8) Brytyjskie Wyspy Dziewicze – Terytorium Zamorskie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej; 9) Wyspy Cooka – Samorządne Terytorium Stowarzyszone z Nową Zelandią; 10) Wspólnota Dominiki; 11) Grenada; 12) Sark – Terytorium Zależne Korony Brytyjskiej; 13) Hongkong – Specjalny Region Administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej; 14) Republika Liberii; 15) Księstwo Liechtensteinu; 16) Makau – Specjalny Region Administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej; 17) Republika Malediwów; 18) Republika Wysp Marshalla; 19) Republika Mauritiusu; 20) Księstwo Monako; 21) Republika Nauru; 22) Niue – Samorządne Terytorium Stowarzyszone z Nową Zelandią; 23) Republika Panamy; 24) Niezależne Państwo Samoa; 25) Republika Seszeli; 26) Federacja Saint Kitts i Nevis; 27) Saint Lucia; 28) Saint Vincent i Grenadyny; 29) Królestwo Tonga; 30) Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych – Terytorium Nieinkorporowane Stanów Zjednoczonych; 31) Republika Vanuatu.

  1. Raje podatkowe, a ulga abolicyjna w Polsce

Ponieważ Polska nie zawarła umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowaniu z żadnym z ww. państw, wypłacone wynagrodzenie z tytułu pracy najemnej wykonywanej na statku morskim zarządzanym przez przedsiębiorstwo z efektywnym zarządem w „raju podatkowym” będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z praktyką organów podatkowych zastosowanie w tym przypadku znajduje reguły wynikające z przepisów art. 27 ust. 9a w powiązaniu z art. 27 ust. 9 ustawy o PIT.  Zgodnie z ww. przepisami, jeżeli podatnik (marynarz), osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8 (metody wyłączenia z progresją), dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym. Co więcej, rozliczenie przy zastosowaniu metody proporcjonalnego zaliczenia, stosuje się odpowiednio także w przypadku podatnika (marynarza), uzyskującego wyłącznie dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Polski marynarz, który uzyska przychody z tytułu pracy najemnej wykonywanej na statku morskim eksploatowanym przez przedsiębiorstwo z efektywnym zarządem w „raju podatkowym” będzie podlegał obowiązkowi podatkowemu w Polsce, przy czym do obliczenia podatku należnego za dany rok będzie w tym przypadku miała zastosowanie ww. metoda proporcjonalnego zaliczenia (odliczenia podatku zapłaconego za granicą). Co więcej w przypadku „rajów podatkowych” zgodnie z art. 27g ust. 3 ustawy o PIT wyłączono możliwość zastosowania ulgi abolicyjnej, która na przestrzeni ostatnich dwóch lat umożliwiła wielu polskim marynarzom zapłaty podatku w Polsce np. w przypadku Norwegii w roku 2014. Podkreślić należy, iż w związku z powyższym dochody otrzymane z „raju podatkowego”, podlegać będą opodatkowaniu na zasadach ogólnych w Polsce bez możliwości skorzystania z ulgi abolicyjnej. Od obliczonej w powyższy sposób podstawy opodatkowania za dany rok podatkowy, obejmującej uzyskane przychody ze źródeł położonych w „raju podatkowym” należy obliczyć podatek wg obowiązującej w Polsce skali podatkowej. Następnie należy od tego podatku odliczyć kwotę równą podatkowi zapłaconemu w „raju podatkowym”, jeżeli w ogóle został tam zapłacony jakikolwiek podatek i podatnik (marynarz) uzyskał stosowny dokument poświadczający ten fakt. Jeżeli podatnik (marynarz) nie posiada takiego dokumentu lub nie zapłacił podatku w „raju podatkowy” (co jest dość powszechne), wtedy jest on zobowiązany do zapłaty całej wyliczonej kwoty podatku w Polsce w oparciu o polską skalę podatkową (18% lub 32%) w danym roku podatkowym np. do 30 kwietnia 2016 roku za rok 2015. Co więcej polscy marynarze zatrudnieni w ww. modelu w danym roku podatkowym, będą zobowiązani do wpłacania zaliczek na poczet PIT do polskiego Urzędu Skarbowego właściwego przez ich miejsce zamieszkania, w wysokości 18% uzyskanych faktycznie dochodów, w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym wrócili do kraju z kontraktu lub po miesiącu, w którym uzyskali dochód będąc w Polsce. Zaliczki te następnie rozlicza się w zeznaniu rocznym po zakończeniu roku podatkowego.

  1. Wnioski

Jak z powyższego wynika tzw. „raje podatkowe” nie są korzystne podatkowo dla marynarzy posiadających rezydencję podatkową w Polsce. Uwagi wymaga również fakt, iż w wielu przypadkach, gdy dane kraje/terytoria zostały usunięte z listy rajów podatkowych, ale nie zawarły z Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, polskie organy podatkowe w dalszym ciągu, wbrew przepisom, próbują odmawiać ulgi abolicyjnej pomimo, iż w tym przypadku ulga ta przysługuje marynarzowi.

Radca prawny – Mateusz Romowicz

http://www.kancelaria-gdynia.eu

www.facebook.com/Legal.Marine.Mateusz.Romowicz